Πώς να κρεμάσετε έναν καμβά 60 × 70 εκ.

Πριν τρυπήσετε: τι θα χρειαστείτε

Το κρέμασμα ενός καμβά αυτού του μεγέθους είναι δουλειά μισής ώρας, για ένα ή δύο άτομα. Έχετε πρόχειρα:

• μετροταινία, μολύβι και αλφάδι (κάνει και η εφαρμογή αλφαδιού του κινητού)·
• χαρτοταινία, για να σημαδέψετε χωρίς να γρατζουνίσετε τον τοίχο·
• δράπανο, αν ο τοίχος είναι από τούβλο ή μπετόν, και τα κατάλληλα ούπα για το είδος του τοίχου·
• δύο γάντζους ή βίδες αντί για μία: ο καμβάς στέκεται πιο σταθερά και πιο ίσια·
• έναν ανιχνευτή καλωδίων και σωλήνων ή τουλάχιστον προσοχή στα σημεία πάνω από πρίζες και διακόπτες, όπου συνήθως περνούν καλώδια.

Το σωστό ύψος: το κέντρο περίπου στα 150 εκ.

Τα μουσεία και οι γκαλερί κρεμούν τα έργα έτσι ώστε το κέντρο τους να βρίσκεται στο ύψος των ματιών ενός όρθιου ανθρώπου, μεταξύ 145 και 155 εκ. από το πάτωμα. Για έναν καμβά ύψους 60 εκ., αυτό σημαίνει ότι η κάτω άκρη βρίσκεται περίπου στα 120 εκ. και η πάνω περίπου στα 180 εκ.

Υπάρχει μια σημαντική εξαίρεση: πάνω από καναπέ, μπουφέ ή κρεβάτι, σημείο αναφοράς γίνεται το έπιπλο. Αφήστε 20 έως 25 εκ. ανάμεσα στο πάνω μέρος του επίπλου και στην κάτω άκρη του καμβά. Περισσότερο από αυτό και ο πίνακας μοιάζει να αιωρείται, μακριά από το σύνολο· λιγότερο και φαίνεται στριμωγμένος, με κίνδυνο να τον ακουμπούν κεφάλια και μαξιλάρια.

Αν κρεμάσετε δύο καμβάδες δίπλα δίπλα, ευθυγραμμίστε τους από το κέντρο, στο ίδιο ύψος, με απόσταση 8 έως 10 εκ., και αντιμετωπίστε το ζευγάρι ως ένα έργο: το κέντρο του συνόλου ευθυγραμμίζεται με το κέντρο του καναπέ.

Δείτε πώς στερεώνεται ο καμβάς από πίσω

Πριν σημαδέψετε τον τοίχο, γυρίστε τον καμβά και δείτε τι έχει στην πίσω πλευρά: ένα τεντωμένο σύρμα, δύο κρίκους ή μόνο το ξύλινο τελάρο όπου είναι τεντωμένος ο καμβάς. Αυτό αλλάζει το σημείο όπου θα μπουν οι γάντζοι.

• Με σύρμα: τραβήξτε το σύρμα προς τα πάνω μέχρι να τεντωθεί και μετρήστε την απόσταση από το ψηλότερο σημείο του σύρματος ως την πάνω άκρη του καμβά. Οι γάντζοι θα μπουν σε αυτή την απόσταση κάτω από την πάνω άκρη που σημαδέψατε στον τοίχο.
• Με κρίκους ή απευθείας στο τελάρο: μετρήστε την απόσταση ανάμεσα στους κρίκους (ή διαλέξτε δύο σημεία στην πάνω τραβέρσα του τελάρου, περίπου στο ένα τέταρτο του πλάτους από κάθε πλευρά) και μεταφέρετέ την στον τοίχο, με το αλφάδι.

Αν δεν είστε σίγουροι πώς είναι προετοιμασμένο το έργο σας, ρωτήστε μας πριν το παραλάβετε: θα σας πούμε τι θα βρείτε.

Τοίχος από τούβλο ή μπετόν

Είναι ο πιο απλός τοίχος. Τρυπήστε με τρυπάνι τοιχοποιίας στη διάμετρο που αναγράφεται στη συσκευασία των ούπα, βάλτε ένα κοινό πλαστικό ούπα και βιδώστε μια βίδα ή έναν ειδικό γάντζο για πίνακες. Για έναν καμβά αυτού του μεγέθους, δύο σημεία με ούπα 6 mm αρκούν και περισσεύουν. Ρουφήξτε τη σκόνη με την ηλεκτρική σκούπα όσο τρυπάτε και η δουλειά μένει καθαρή.

Τοίχος από γυψοσανίδα

Η γυψοσανίδα ακούγεται κούφια όταν τη χτυπάτε με τις αρθρώσεις των δαχτύλων. Ένα απλό καρφί δεν κρατά καλά σε αυτόν τον τοίχο. Χρησιμοποιήστε ειδικά ούπα για κούφιους τοίχους: τα μεταλλικά ούπα εκτόνωσης (τύπου Molly ή «πεταλούδα»), που ανοίγουν πίσω από τη σανίδα, ή τα βιδωτά ούπα γυψοσανίδας, που βιδώνονται απευθείας στον γύψο. Διαλέξτε ένα μοντέλο του οποίου το φορτίο που αναγράφεται στη συσκευασία είναι πολύ μεγαλύτερο από το βάρος του έργου.

Αν βρείτε ορθοστάτη (το μεταλλικό ή ξύλινο προφίλ πίσω από τη σανίδα), μπορείτε να στερεώσετε εκεί το ένα από τα δύο σημεία, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Αποφύγετε τους αυτοκόλλητους γάντζους: με τον καιρό, το βάρος και τις αλλαγές θερμοκρασίας, μπορεί να ξεκολλήσουν.

Κρέμασμα και ίσιωμα

Με τα δύο σημεία στερεωμένα, κρεμάστε τον καμβά, βάλτε το αλφάδι πάνω στο τελάρο και ισιώστε τον προσεκτικά, κρατώντας τον από τα πλαϊνά και ποτέ από μπροστά: ένας πίνακας με ανάγλυφο, φύλλα ή άλλα επικολλημένα στοιχεία δεν πρέπει να πιέζεται. Δύο μικρά αυτοκόλλητα αποστατικά στις κάτω γωνίες, από πίσω, προστατεύουν τον τοίχο και βοηθούν τον καμβά να μένει ίσιος.

Τέλος, απομακρυνθείτε τρία τέσσερα βήματα και κοιτάξτε τον από εκεί που θα τον βλέπετε κάθε μέρα. Αν χρειάζεται να ανέβει ή να κατέβει, κάντε το τώρα. Μετά, για να κρατήσει το έργο πολλά χρόνια, διαβάστε το Πώς να φροντίσετε έναν βερνικωμένο ακρυλικό πίνακα.