Πώς να διαλέξετε αφηρημένο πίνακα για το σαλόνι σας

Ξεκινήστε από τον τοίχο, όχι από τον πίνακα

Είναι δελεαστικό να ερωτευτείτε ένα έργο και μόνο μετά να αναρωτηθείτε πού θα μπει. Συχνά πετυχαίνει, αλλά αποφεύγετε τις εκπλήξεις αν κάνετε τη διαδρομή ανάποδα: κοιτάξτε πρώτα τον τοίχο όπου φαντάζεστε τον πίνακα. Μετρήστε το ωφέλιμο πλάτος, ανάμεσα σε πόρτες, παράθυρα, πρίζες και γωνίες, και προσέξτε τι βρίσκεται από κάτω: ένας καναπές, ένας μπουφές, ένα κρεβάτι ή τίποτα.

Σκεφτείτε επίσης από πού θα φαίνεται. Ένας τοίχος που φαίνεται από την πόρτα του σαλονιού θέλει ένα έργο που λειτουργεί από απόσταση· ένας τοίχος δίπλα στο τραπέζι της τραπεζαρίας θα φαίνεται από κοντά, για ώρες, και εκεί η υφή και οι λεπτομέρειες αποκτούν σημασία.

Μέγεθος: ο κανόνας των δύο τρίτων

Ένα απλό σημείο αναφοράς, που χρησιμοποιούν πολλοί διακοσμητές: πάνω από ένα έπιπλο, ο πίνακας (ή η ομάδα πινάκων) καλό είναι να καλύπτει περίπου από τα δύο τρίτα έως τα τρία τέταρτα του πλάτους του επίπλου. Δεν είναι νόμος, είναι ένα σημείο εκκίνησης που σας γλιτώνει από τα δύο πιο συνηθισμένα λάθη: τον πολύ μικρό πίνακα, που μοιάζει χαμένος, και τον πολύ μεγάλο, που «πνίγει» το έπιπλο.

• Καναπές 200 εκ.: ιδανικό συνολικό πλάτος 130 έως 150 εκ.
• Μπουφές 120 εκ.: ένας καμβάς πλάτους 70 έως 90 εκ. δείχνει ισορροπημένος.
• Ελεύθερος τοίχος, χωρίς έπιπλο: αφήστε τουλάχιστον 30 έως 40 εκ. ελεύθερο τοίχο γύρω από το έργο.

Ένας καμβάς 60 × 70 εκ. μόνος του πάνω από έναν καναπέ 200 εκ. φαίνεται λίγο μικρός. Υπάρχουν δύο καλές λύσεις: να κρεμάσετε δύο καμβάδες δίπλα δίπλα, με απόσταση 8 έως 10 εκ., οπότε το σύνολο φτάνει περίπου τα 150 εκ., ή να διαλέξετε για αυτόν τον καμβά έναν πιο στενό τοίχο, όπως σε έναν διάδρομο, πάνω από έναν μπουφέ ή δίπλα σε ένα παράθυρο. Μπορείτε να δείτε κάθε έργο υπό κλίμακα, δίπλα σε καναπέ 200 εκ., στην ενότητα «Δείτε το στον τοίχο σας» της σελίδας του έργου, στα Έργα.

Φτιάξτε ένα χάρτινο πατρόν πριν αποφασίσετε

Είναι το πιο χρήσιμο κόλπο αυτού του οδηγού. Κόψτε ένα κομμάτι χαρτί κραφτ ή χαρτί περιτυλίγματος στις ακριβείς διαστάσεις του έργου και στερεώστε το στον τοίχο με χαρτοταινία, που δεν χαλάει τη βαφή. Αφήστε το εκεί δύο τρεις μέρες. Θα καταλάβετε αν το μέγεθος είναι σωστό, αν το ύψος λειτουργεί και αν ο τοίχος ζητά κάτι μεγαλύτερο ή πιο διακριτικό. Δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα και σας γλιτώνει από πολλές αμφιβολίες.

Χρώματα: επανάληψη, αντίθεση ή ηρεμία

Δεν χρειάζεται να ταιριάξετε τον πίνακα με τα μαξιλάρια. Υπάρχουν τρεις δρόμοι και όλοι πετυχαίνουν:

• Επανάληψη: διαλέξτε ένα έργο που επαναλαμβάνει ένα χρώμα που υπάρχει ήδη στον χώρο, σε ένα χαλί, σε μια κουβέρτα ή στο ξύλο του πατώματος. Οι τόνοι της άμμου, της γης και του χαλκού στη «Χρυσή Φλέβα», για παράδειγμα, συνομιλούν φυσικά με το ξύλο, το λινό και τον πηλό.
• Αντίθεση: σε ένα σαλόνι με ουδέτερους τόνους, ένα έργο με έντονο χρώμα γίνεται το κέντρο του χώρου. Ένα βαθύ μπλε, όπως αυτό της «Φθινοπωρινής Παλίρροιας», πάνω σε μπεζ ή λευκό τοίχο τραβά το βλέμμα χωρίς κόπο.
• Ηρεμία: αν ο χώρος έχει ήδη πολλά σχέδια, προτιμήστε ένα έργο με λίγα χρώματα και πολλή υφή, που προσθέτει ενδιαφέρον χωρίς να προσθέτει θόρυβο.

Φως: το ανάγλυφο ζει από αυτό

Ένας πίνακας με ανάγλυφο αλλάζει μέσα στη μέρα. Το πλάγιο φως δημιουργεί μικρές σκιές σε κάθε προεξοχή και δίνει βάθος στην επιφάνεια· το μετωπικό, ομοιόμορφο φως την κάνει πιο επίπεδη. Αν μπορείτε, διαλέξτε έναν τοίχο που δέχεται πλάγιο φως από ένα παράθυρο ή από ένα φωτιστικό δαπέδου.

Δύο προφυλάξεις. Τα έργα με γυαλιστερό βερνίκι μπορεί να αντανακλούν το φως αν βρίσκονται ακριβώς απέναντι από ένα παράθυρο: δοκιμάστε το χάρτινο πατρόν σε διάφορες ώρες της ημέρας και δείτε πού εμφανίζονται αντανακλάσεις. Και αποφύγετε τον άμεσο ήλιο πάνω στον καμβά για ώρες συνεχόμενα, γιατί με τα χρόνια ξεθωριάζει τα χρώματα. Στον οδηγό Πώς να φροντίσετε έναν βερνικωμένο ακρυλικό πίνακα εξηγούμε γιατί.

Στο τέλος, εμπιστευτείτε αυτό που νιώθετε

Τα μέτρα και τα χρώματα βοηθούν να αποφύγετε λάθη, αλλά δεν διαλέγουν για εσάς. Αν ένα έργο σας κάνει να σταματάτε κάθε φορά που περνάτε από μπροστά του, αυτό αξίζει περισσότερο από οποιονδήποτε κανόνα. Ένας αφηρημένος πίνακας δεν χρειάζεται να αναπαριστά κάτι: αρκεί να σας λέει κάτι. Αν θέλετε να το σκεφτείτε με την ησυχία σας, διαβάστε το Πώς να κοιτάτε την αφηρημένη τέχνη. Και όταν βρείτε το σημείο, ο οδηγός Πώς να κρεμάσετε έναν καμβά 60 × 70 εκ. δείχνει πώς να τον στερεώσετε με ασφάλεια.