Conas aire a thabhairt do phictiúr aicrileach vearnaisithe

Pictiúr buan, ach ní doscriosta

Nuair a thriomaíonn sí, cruthaíonn péint aicrileach scannán solúbtha seasmhach nach n-éiríonn buí mar a dhéanann roinnt seanphéinteanna ola agus a sheasann go maith do ghnáthdhálaí tí. Cuireann an vearnais ciseal cosanta leis in aghaidh deannaigh agus salachair agus déanann sí an snas aonfhoirmeach. Mar gheall air seo go léir, is saothar é pictiúr aicrileach vearnaisithe atá éasca le cothabháil. Éasca, ach ní doscriosta: is beag an cúram a mhínítear thíos, ach déanann sé difríocht le himeacht na mblianta.

Deannach: is leor scuab bhog

Gach cúpla seachtain, cuimil scuab leathan bhog, thirim agus ghlan thar an dromchla (déanfaidh scuab smididh nó scuab taosráin nua cúis), le gluaiseachtaí éadroma ó bharr go bun. Ar shaothair a bhfuil go leor rilífe iontu, téann an scuab isteach sna cuasa nach sroicheann éadach.

• Ná húsáid cleiteáin: is féidir leo snáitheanna a fhágáil greamaithe san uigeacht.
• Ná húsáid éadaí micreashnáithíní ar dhromchlaí a bhfuil uigeacht láidir iontu: rugann siad ar na starraicíní.
• Ná séid air: fágann seile agus taise na hanála smáil.

Gan uisce ná táirgí glantacháin

Ná glan an pictiúr riamh le huisce, glantóir gloine, alcól, ciarsúir fhliucha ná táirge tí ar bith. Fiú le vearnais, is féidir leis na táirgí seo an snas a mhaolú, marcanna a fhágáil nó dul isteach i mbearnaí beaga sa dromchla. Má fhaigheann an saothar smál deacair, gréisc nó deatach, ná déan iarracht é a réiteach thú féin: labhair linn nó le caomhnóir-athchóiritheoir.

An ghrian agus an teas

Is álainn an solas nádúrtha ar phictiúr, ach tréigeann grian dhíreach ar feadh uaireanta i ndiaidh a chéile, lá i ndiaidh lae, na líocha le himeacht ama. Is fearr ballaí a fhaigheann solas indíreach, nó cuirtíní a scagann an ghrian ag na huaireanta is láidre í.

Seachain freisin an saothar a chrochadh os cionn teallaigh, radaitheoirí nó aonad aerchóirithe, nó os comhair aerscaoilte cochall sorn. Triomaíonn agus salaíonn an teas agus an t-aer ag gluaiseacht an dromchla, agus cuireann athruithe tobanna teochta an canbhás ag síneadh agus ag crapadh.

An taise

Freagraíonn an canbhás agus an fráma adhmaid don taise: le barraíocht taise, is féidir leis an gcanbhás éirí scaoilte agus leis an adhmad camadh; le ró-bheagán, is féidir leis an gcanbhás éirí róstreachtha. Ní áiteanna maithe do phictiúr iad seomraí folctha, cistineacha ná ballaí seachtracha fuara ina bhfoirmítear comhdhlúthú. I ngnáthsheomra codlata nó i ngnáthsheomra suí, níl aon chúis imní ann.

I gcás saothar a bhfuil eilimintí nádúrtha iontu, amhail duilleoga, peitil nó snáitheanna greamaithe sa phéint, is fíor an riail faoi dhó: tá siad cosanta ag an vearnais, ach is fearr leo timpeallacht thirim sheasmhach.

Láimhseáil, bogadh agus stóráil

Beir ar an gcanbhás i gcónaí ar thaobhanna an fhráma, le lámha glana tirime, agus riamh ar an tosach ná ar lár an chúil, áit a dtugann an canbhás uaidh. Ná leag aon rud in aghaidh an dromchla phéinteáilte.

Más gá duit é a stóráil, fill é i bpáipéar saor ó aigéad nó i mbraillín ghlan chadáis, gan plaisteach i dteagmháil dhíreach leis an bpictiúr, mar coinníonn plaisteach taise. Stóráil ina sheasamh é, in áit thirim, agus riamh ina luí le meáchan air ná lena aghaidh le saothair eile.

Agus má tharlaíonn rud éigin?

Scríobadh, cúinne brúite, duilleog a tháinig scaoilte: ná greamaigh í, ná péinteáil thairis, ná cuimil go láidir é. Tóg grianghraf agus scríobh chugainn tríd an leathanach Teagmháil. Inseoimid duit cad ba cheart a dhéanamh. Agus má thagann an saothar damáistithe san iompar, lean na céimeanna ar an leathanach Ceannach agus seoladh.